เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 ชีวิตของเจียเหยียน
เจียเหยียนได้มาพักอาศัยอยู่ที่เรือนสงบจิตแล้ว
ชื่อเรือนสงบจิตนี้ตั้งได้ดี และเรือนก็สมกับสองคำนี้จริง ๆ—เงียบสงัด สงบร่มเย็น ราวกับเป็นอีกโลกหนึ่งต่างจากความวุ่นวายข้างนอก เรือนไม่ใหญ่ แต่ผังจัดวางประณีต ห้องหลักสามห้อง เรือนข้างตะวันออกและตะวันตกข้างละสองห้อง อิฐเขียวกระเบื้องดำ ช่องบานประตูหน้าต่างแกะสลักลายดอกบัวพันเถา แม้ไม่โอ้อวด แต่ทุกหนแห่งล้วนแฝงความพิถีพิถัน ในเรือนปูทางเดินหินแผ่นสีเขียว กวาดถูสะอาดหมดจด แม้แต่ใบไม้ร่วงสักใบก็มองไม่เห็น มุมกำแพงปลูกไผ่ไว้กอหนึ่ง ฤดูหนาวใบยังเขียว พอลมพัดก็ส่งเสียงกรอบแกรบ ไพเราะยิ่งนัก
ห้องหลักเป็นที่อยู่อาศัยของฮูหยินผู้เฒ่า ผังเป็นห้องโถงสว่างด้านหน้าและห้องด้านในทึบสองห้อง ห้องสว่างด้านหน้าเป็นโถงกลางเรือน ตรงกลางแขวนภาพเจ้าแม่กวนอิมไว้หนึ่งภาพ บนโต๊ะยาวหน้าภาพมีดอกไม้สดและผลไม้สดถวายอยู่ตลอดปี ในเตาธูปมีควันสีเขียวลอยอ้อยอิ่ง ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยกลิ่นไม้จันทน์ ห้องด้านในฝั่งตะวันออกเป็นห้องนอนของฮูหยินผู้เฒ่า ส่วนห้องด้านในฝั่งตะวันตกดัดแปลงเป็นโถงพระเล็ก ๆ ประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมหยกขาวสูงครึ่งคน ตรงหน้าองค์กวนอิมมีตะเกียงน้ำมันจุดอยู่ตลอดปี แสงไฟเล็กเท่าเมล็ดถั่ว ไม่ดับทั้งวันทั้งคืน