เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 ดูตัว
พอจัดการเรื่องในแปลงแตงโมจนหมดธุระ ติงตงจิ่วก็ได้พักผ่อนอย่างสบายใจอยู่ในหมู่บ้านหางวัวสองวันเต็ม
ที่ว่าพักนั้น แท้จริงก็ไม่ได้อยู่ว่าง เขาจัดกองฟืนในลานบ้านเรียงใหม่ทั้งกอง เอาอุปกรณ์ทำไร่ไถนาในยุ้งฉางมาจัดให้เป็นระเบียบ อันที่ควรซ่อมก็ซ่อม อันที่ควรเปลี่ยนก็เปลี่ยน ติงฉวนเกินเห็นเขาอยู่ไม่ติดที่ก็ไม่ห้าม สองพ่อลูกนั่งยอง ๆ อยู่ในลานบ้าน คนหนึ่งผ่าฟืน คนหนึ่งเหลาด้ามจอบ พลางคุยกันเรื่อยเปื่อย ติงฉวนเกินคาบกล้องยาสูบ พูดขึ้นช้า ๆ ว่า “ทางฝั่งพี่สาวใหญ่เจ้า แตงโมขายหมดแล้ว ที่ดินว่างอยู่ ปลูกหัวไชเท้ากับผักกาดขาวสักหน่อยกำลังดี” ติงตงจิ่ววางฟืนที่ผ่าเสร็จแล้วลงกองที่โคนกำแพง ตอบไปว่า “ที่แปลงแตงโมต้องปล่อยให้ปราณปฐพีได้พักบ้าง”
เช้าวันนี้ ทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงกินข้าวเช้าอยู่ในโถงกลางเรือน ขนมแป้งข้าวสาลีใหม่จี่ในกระทะ สีเหลืองทองเป็นมันวาว กัดคำหนึ่งกรอบนอกนุ่มใน หอมกลิ่นแป้งสาลีเต็มที่ ข้าวต้มข้าวฟ่างเคี่ยวจนข้น เหนือผิวมีเยื่อน้ำข้าวลอยอยู่ชั้นหนึ่ง ดื่มลงท้องแล้วอุ่นสบาย ในจานมีเต้าหู้ยี้อยู่หลายชิ้น ชุ่มด้วยน้ำมันแดง ใช้ปลายตะเกียบเขี่ยมาทาบนขนมหน่อยหนึ่ง เค็มมันชวนกินข้าว ยังมีอีกจานเป็นผักกาดขมลวกลวก ผักกาดขมนั้นขึ้นเองตามหัวไร่ปลายนา ลวกน้ำร้อนแล้วคลุกกระเทียมโขลกกับน้ำส้มสายชู รสสดชื่น เจือจืดกำลังดี ช่วยตัดความเค็มของเต้าหู้ยี้ได้พอดิบพอดี