เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 ไปเยี่ยมถึงบ้าน
เช้าตรู่ของวันที่สิบหกเดือนอ้าย โคมไฟตามถนนในตำบลไป๋เหอยังรื้อไม่หมด อากาศยังมีกลิ่นดินปืนของประทัดเมื่อคืนหลงเหลืออยู่ ร้านเต้าหู้ติงจี้กลับเข้าสู่จังหวะเดิมแล้ว หลี่หยาเริ่มโม่ถั่วตั้งแต่ยังไม่สว่าง อวี๋หวาจุดไฟ ป้าหวังนึ่งขนมมงคลอยู่ในห้องครัว ส่วนเจียเหยียนนั่งยองอยู่ที่มุมกำแพงเปลี่ยนดินให้ไส้เดือนของนาง
ติงตงจิ่วนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ มือกำลังหมุนลูกคิด แต่ใจไม่ได้อยู่ที่บัญชี
เขากำลังคิดถึงอู๋เหมิ่ง
เมื่อคืนที่ภัตตาคารกัวจี้ดื่มเหล้า สองคนคุยกันมาก อู๋เหมิ่งถึงจะเป็นองครักษ์ในจวนอู๋ แต่ตัวเขาเองก็แซ่อู๋ พูดถึงเชื้อสายแล้วเป็นญาติห่าง ๆ ร่วมตระกูลของนายท่านอู๋ แม้สายเลือดจะห่างไปหน่อย แต่ก็มีแซ่ “อู๋” ติดอยู่ จึงพูดในจวนได้มีน้ำหนักกว่าคนรับใช้ทั่วไปมาก อู๋เหมิ่งเป็นคนตรง ไม่ใช่นิสัยอ้อมค้อม ถ้าเขาบอกว่า “ควรคบหา” นั่นก็เป็นคำจริงใจ เมื่อวานอู๋เหมิ่งชี้ทางให้เขาแล้ว ให้หาทางผูกมิตรกับจวนตระกูลอู๋