เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 วันที่สิบห้าเดือนอ้าย
หลังจากวิกฤตการส่งของให้วัดอวิ๋นเหยียนคลี่คลายลง ติงตงจิ่วก็พาหม่านอิ๋นกับหลี่หยาง่วนกันทั้งกลางวันกลางคืนเต็ม ๆ ห้าวัน การส่งของรอบก่อนวันที่สิบห้าเดือนอ้ายนี้ยังเร่งเร้ากว่าชุดก่อนปีใหม่เสียอีก — วันที่สิบห้าเดือนอ้ายเป็นเทศกาลใหญ่แต่เดิมอยู่แล้ว วัดอวิ๋นเหยียนจะจัดพิธีธรรมขนาดใหญ่ในเทศกาลหยวนเซียว ผู้มาสักการะจากทุกสารทิศล้วนจะหลั่งไหลมา ปริมาณอาหารเจที่ต้องใช้มากกว่าปกติถึงกว่าสองเท่า
ติงตงจิ่วคอยเฝ้าดูระดับไฟของเต้าหู้ทุกหม้อด้วยตัวเอง หลี่หยารับหน้าที่ไม่ถั่วและกดเต้าหู้ หม่านอิ๋นอยู่ข้างหน้าจัดเรียงสินค้าและตรวจจำนวน ป้าหวังหมุนติ้วอยู่ในห้องครัวนึ่งเนื้อเจกับขนมมงคลไม่หยุดหย่อน อวี๋หวาผ่าฟืนก่อไฟและขนของ แม้แต่เจียเหยียนก็ยังช่วยแต้มตราแดงลงบนขนมมงคล วุ่นกันไปจนถึงบ่ายแก่วันที่สิบสามเดือนอ้าย ในที่สุดของชุดสุดท้ายก็ขึ้นเกวียนจนครบ หลี่หยาต้อนเกวียนลาขึ้นเขาไปส่ง
ติงตงจิ่วยืนอยู่หน้าประตูร้าน มองเกวียนลาหายลับไปตรงหัวถนนแล้วก็ถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง เขาหันกลับเข้าไปในร้าน แก้ผ้ากันเปื้อนออกแขวนไว้ แล้วเอ่ยกับหม่านอิ๋นว่า “ข้าจะกลับไปหมู่บ้านหน่อย ไปรับตากับยาย แล้วก็น้าสะใภ้ของเจ้ากับคนอื่น ๆ มาร่วมเทศกาลวันที่สิบห้า ในร้านเจ้าก่อนแล้วกัน”
หม่านอิ๋นขานรับ แล้วถามอีกว่า “น้า แล้ววันที่สิบห้านี้ ร้านเรายังเปิดอยู่หรือไม่”
“เปิดครึ่งวัน” ติงตงจิ่วว่า “พอเที่ยงทุกคนก็พักกันหมด ใครอยากไปเที่ยวงานวัดก็ไป ใครอยากไปดูโคมก็ไป”