เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 สูตรคูณ
เช้าวันนี้ หูซื่อไปดูเห็ดที่ห้องฝั่งตะวันตกตามเคย นางผลักประตูด้วยอาการรีบร้อนกว่าปกติเล็กน้อย — เมื่อวานซืนนางเพิ่งพบว่าก้อนเพาะเห็ดที่วางอยู่มุมห้องมีราขึ้นเป็นจุดดาวกระจายอยู่ นางจึงทำตามวิธีที่ติงตงจิ่วเคยจัดการครั้งก่อน ใช้มีดเล่มเล็กที่เผาไฟแดงแคะออกไปชิ้นหนึ่ง แล้วโรยขี้เถ้าพืชลงไปชั้นหนึ่ง ในใจหวังว่าจะกดไว้ได้
แต่พอนางเดินเข้าไปใกล้แล้วย่อตัวลงดู ใจก็เย็นลงไปครึ่งหนึ่ง
ดูท่าเชื้อราจะไม่ถูกกดไว้ เมื่อวานยังมองไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง แต่ผ่านคืนเดียวก็ลุกลามออกไป บนก้อนเพาะเห็ดที่ทำจากขี้เลื่อยมีแผ่นคราบสีน้ำตาลเป็นวงขนาดเท่าฝ่ามือ ลักษณะเหมือนรอยซึมของน้ำ บนเส้นใยเห็ดขาวสะอาดมีสีคล้ำผิดปกติเคลือบอยู่ ปล่อยกลิ่นเปรี้ยวเน่าเบา ๆ ออกมา หูซื่อยื่นมือออกไปอยากลูบก้อนเพาะเห็ดนั้น มือไปถึงกลางอากาศก็หดกลับมา ริมฝีปากเม้มแน่น คิ้วย่นจนเป็นปม
ก้อนเพาะเห็ดนี้นางดูแลด้วยการพ่นน้ำวันละสองครั้ง ไม่กล้าปล่อยให้ไฟขาดแม้แต่ครู่เดียว นางลุกขึ้นมาเช้าวันไหนสิ่งแรกก็คือมาเยี่ยมเห็ด ก่อนนอนตอนค่ำยังต้องมาดูอีกครั้ง กลัวว่าจะเย็นไป ร้อนไป หรือแห้งไป นี่คือก้อนทองคำของบ้านพวกเขา ลูกชายมอบงานนี้ให้นาง นางไม่เคยประมาทสักวัน เห็ดในฤดูหนาวปกติก็โตยากอยู่แล้ว นางทุ่มเทความคิดไปมากเท่าไรกว่าจะเลี้ยงก้อนเพาะเห็ดนี้ให้มีเส้นใยเห็ดขาวสะอาดขึ้นมา เห็นอยู่หรอกว่าอีกไม่กี่วันก็จะออกดอกเห็ดแล้ว กลับมาเกิดปัญหาขึ้นในเวลานี้พอดี