เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ฆ่าหมูเดือนสิบสอง
หลังหิมะหยุดตก หมู่บ้านหางวัวก็ราวกับเปลี่ยนไปเป็นอีกโฉมหน้า
ฟ้าสว่างช้ากว่าปกติ ไก่ขันผ่านไปสามรอบแล้ว ยอดเขาทางทิศตะวันออกเพิ่งผุดแสงขาวจาง ๆ ดั่งท้องปลาขึ้นมาชั้นหนึ่ง หิมะบนหลังคาทับถมหนาเป็นชั้น กระเบื้องสีเทาถูกหิมะปกคลุมจนมิด เผยให้เห็นเพียงเส้นโค้งเป็นแนว ๆ ราวกับบ้านทุกหลังสวมหมวกสักหลาดขาวไว้ใบหนึ่ง กิ่งก้านของต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ในลานบ้านเต็มไปด้วยหิมะ ย้อยหัวลงมาอย่างหนักอึ้ง บางคราวมีก้อนหิมะเล็ก ๆ ไถลลงจากปลายกิ่ง ตุ้บ ลงกระทบพื้น กระเซ็นเศษหิมะขึ้นมาเล็กน้อย
บนทางหมู่บ้านไม่มีร่องรอยผู้ใดเดินผ่าน ผิวหิมะเรียบราบราวกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง มีเพียงสุนัขไม่กี่ตัวที่เหยียบย่ำบนลานหิมะเกิดรอยเท้าดั่งดอกเหมยเป็นพวง ๆ ต่อเนื่องจากหัวหมู่บ้านจรดท้ายหมู่บ้าน ทุ่งข้าวสาลีแต่ไกลถูกหิมะปกคลุมแน่นหนา มองไม่เห็นสีเขียว มีเพียงความขาวโพลนแผ่ไกลจรดขอบฟ้า อากาศหนาวจนรู้สึกหวานลิ้น สูดเข้าไปในปอดเย็นวาบ หายออกมาเป็นไอขาวก้อนหนึ่ง