เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 งานเลี้ยงแต่งงานของผู้ใหญ่บ้าน
ขณะที่ติงตงจิ่วกลับถึงบ้านก็เพิ่งเที่ยงพอดี เขาอุ้มห่อผ้าพองอูมห่อหนึ่งเข้ามาในลานบ้าน พอเข้ามาก็ตะโกนว่า “ข้ากลับมาแล้ว มา ๆ มาชิมกัน ของแปลกใหม่!”
หวังอีเหมยได้ยินเสียงก็ออกมาจากห้องครัว มือทั้งสองข้างเช็ดอยู่บนผ้ากันเปื้อน พอเห็นห่อใหญ่ของเขา ก็ยิ้มพลางพูดว่า “โอ๊ะ เอาของดีอะไรกลับมาหรือ ห่อใหญ่ขนาดนี้”
คนในบ้านเห็นเขากลับมาก็วางงานในมือตามเข้ามากันหมด ติงตงจิ่ววางห่อผ้าลงบนโต๊ะในโถงกลางเรือนแล้วแก้ปมออก ข้างในเป็นขนมมงคลที่ห่อด้วยกระดาษน้ำมัน เรียงไว้เรียบร้อย หน้าขนมสีอำพันมีอักษรฝูกับดอกบัวประทับอยู่ เปล่งประกายมันวาวภายใต้แสงสลัวในเรือน ติงเฉิงตามติดก้นเขาไปมาตื่นเต้นยิ่งนัก ติงตงจิ่วหยิบมาชิ้นหนึ่งยื่นให้ติงเฉิง “ชิมสิ พี่อวี๋หวาพวกเขาทำ”
ติงเฉิงรับมาฉกคำหนึ่ง เคี้ยวสองที ตาก็เป็นประกาย พูดอู้อี้ว่า “อร่อย! หวาน!”
หูซื่ออุ้มติงฝูออกมาจากห้องใน ติงฝูชี้ของแล้วส่งเสียงอ๊า ๆ เรียกได้แล้ว นิ้วมืออ้วน ๆ ชี้ตรงไปทางขนมมงคล ติงตงจิ่วฉีกชิ้นเล็ก ๆ ยื่นให้ ติงฝูกำไว้ในฝ่ามือแล้วยัดเข้าปาก ถูฟัน หูซื่อเอาผ้าเช็ดหน้าซับน้ำลายให้พลางหัวเราะ “เจ้าเด็กนี่ เห็นอะไรก็กิน”
“นี่อะไรหรือ?” หูซื่อหยิบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง พลิกไปพลิกมาดู
“ขนมมงคล” ติงตงจิ่วฉีกมาชิ้นหนึ่งยื่นให้ต้าหนิว นางโตเป็นสาวแล้วจึงไม่เข้ามาใกล้ “ทำจากกากเต้าหู้กับเนื้อเจ ปรุงด้วยน้ำตาลแดงกับโป๊ยกั้ก แล้วนึ่ง”