เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ความมุ่งร้ายของคนในหมู่บ้าน
พอจัดการงานเต้าหู้เสร็จตั้งแต่เช้า ติงตงจิ่วก็ไปดูเห็ดที่ยุ้งฉาง อากาศเริ่มหนาว เตาไฟเดิมของห้องนี้ถูกจุดขึ้น กำแพงไฟกับเตียงเตาไฟพิเศษที่ทำไว้ตอนนั้นก็ได้ผลเต็มที่ ตะกร้าขี้เลื่อยเพาะเห็ดวางอยู่บนนั้นอุ่นสบายดี เห็ดหกตะกร้า สองตะกร้าเป็นของที่จะเก็บลงวันนี้ไปส่ง อีกสองตะกร้าขี้เลื่อยมีเส้นใยเห็ดสีขาวพันอยู่เต็ม ส่วนอีกสองตะกร้าเพิ่งลงปลูกได้ไม่นาน ความชื้นในยุ้งฉางหูซื่อก็ดูแลได้ดี ออกมาจากยุ้งฉางแล้ว ติงตงจิ่วก็เรียก “แม่ อากาศหนาวแล้ว ต้องระวังเรื่องระบายอากาศด้วย อย่าหวงไออุ่นจนไม่ยอมเปิดเลย!”
“ได้ ระบายอากาศได้แค่ตอนเที่ยงครู่เดียว กลัวมันจะหนาวจัด!” หูซื่อพูดพลางสะบัดผ้าขนหนูในมือ
ติงตงจิ่วกับอีเหมยและหม่านชางช่วยกันเก็บของ เต้าหู้ ของพะโล้ หมูอัดวุ้น ที่สำคัญที่สุดคือตะกร้าเห็ดสดที่ต้องห่อให้ดี เตรียมเข้าไปส่งของในตัวเมืองอำเภอ วันนี้ไม่ใช่แค่ส่งของ เขายังจะพาหวังอีเหมยไปเที่ยวในตัวเมืองอำเภอด้วย
หวังอีเหมยไม่เคยออกนอกบ้านเลยตั้งแต่คลอดติงฝู ห้าเดือนกว่าแล้วที่นางหมุนวนอยู่กับลูก เตาไฟ โรงเต้าหู้ทุกวัน ไกลที่สุดก็คือเดินไปใต้ต้นหวยใหญ่ที่ปากหมู่บ้านคุยกับพวกผู้หญิงสองสามคำ วันนี้จะพานางเข้าไปในตัวเมืองอำเภอ นางตื่นเต้นราวกับเด็กสาวคนหนึ่ง พอตอนเช้าให้นมติงฝูแล้ว ก็กำชับหูซื่อว่าน้ำข้าวจะปรุงอย่างไร ข้าวบดไข่แดงจะป้อนอย่างไร พูดซ้ำอยู่หลายรอบกว่าจะยอมวางใจมอบลูกให้แม่สามี