เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 โรคมาเหมือนภูเขาถล่ม
ติงตงจิ่วอยู่บ้านเป็นเพื่อนหวังอีเหมยกับลูกอีกสองวัน ติงฝูเปลี่ยนไปวันละอย่าง ใบหน้าเล็ก ๆ ค่อย ๆ เต่งตึงขึ้น ไม่ย่นเป็นตะปุ่มตะป่ำอีก ผิวก็ขาวผ่องขึ้นอีกหน่อย กินอิ่มก็นอน พอลืมตาก็เบิ่งตาดำกลมราวกับลูกองุ่นมองไปรอบ ๆ ว่านอนสอนง่ายจนคนเห็นแล้วใจหาย หวังอีเหมยฟื้นตัวได้ดีเช่นกัน น้ำนมบริบูรณ์ สีหน้าชมพูระเรื่อขึ้นมาก ตอนนี้ลงเดินได้แล้ว
ติงตงจิ่วไล่ดูงานในบ้านตั้งแต่ต้นจนจบ หม่านชางกลับมาจากแอ่งตระกูลจ้าวแล้ว มีเขาอยู่ งานในโรงเต้าหู้ก็ไม่ต้องกังวล หวังซานจู้ตอนนี้ยืนหยัดได้ด้วยตัวเองแล้ว ทุกเช้าออกไปขายเต้าหู้ กลับมาก็ช่วยจัดเครื่องใน ผ่าฟืน หมักปุ๋ยลงไร่ งานอะไรก็ช่วยทำได้หมด ติงไหลตี้ นอกจากต้องดูแลเรื่องทำเต้าหู้ยี้ ยังต้องดูแลเรื่องทำหมูอัดวุ้น ร่วมกับหูซื่อปรนนิบัติหวังอีเหมยช่วงอยู่ไฟ ช่วยทำอาหาร ส่วนต้าหนิวซักผ้าอ้อม หูซื่อเองก็ดูแลเห็ดได้มีชั้นเชิงแล้ว ทุกวันไปดูความชื้น เปิดระบายอากาศ ไม่ต้องมีใครเร่ง ติงฉวนเกินดูแลหมูสองตัวกับงานในไร่ รับส่งติงเฉิงไปสำนักเรียน ติงเฉิงกลับมาก็ช่วยเก็บถั่ว คนทั้งบ้านต่างทำหน้าที่ของตน เป็นระเบียบเรียบร้อย
ติงตงจิ่วดูไปรอบหนึ่ง ในใจก็สบายใจ มีหม่านชางอยู่ เรื่องในบ้านเขาก็วางใจได้