เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ส่งไข่ย้อมแดง
ผ่านไปสามวัน หวังอีเหมยกับเด็กก็มั่นคงปลอดภัยดี ร่างกายของหวังอีเหมยแต่เดิมก็ไม่เลว สองสามเดือนที่ตั้งท้องมากินอยู่อุดมสมบูรณ์ไม่เคยขาดมือ สองวันมานี้ไข่ไก่ ซุปไก่ น้ำตาลแดงผลัดกันเข้ามา สีหน้าท่าทางก็ฟื้นตัวเร็ว ติงตงจิ่วไปเก็บลอบดักปลาในลำธาร โชคดีจับปลาตะเพียนได้หลายตัวใหญ่เท่าฝ่ามือ กลับมาต้มเป็นน้ำซุปสีขาวขุ่นเหมือนน้ำนม ยกไปเสิร์ฟถึงหัวเตียงให้นาง นางดื่มน้ำซุปปลาแล้วน้ำนมก็อุดม เด็กกินอิ่มก็หลับ ว่าง่ายยิ่งนัก
หวังซานจู้ช่วงนี้ก็เติบโตขึ้น หนุ่มสิบหกสิบเจ็ดปีที่เดิมตัวผอมบาง ตอนนี้ทำงานที่บ้านตระกูลติงมาเกือบเดือน วันละสามมื้อได้เติมอาหารให้เต็ม บ้านตัวเองก็อิ่มได้ ห่าง ๆ ยังได้เห็นของคาวบ้าง ใบหน้ามีเนื้อมีหนัง แขนก็เริ่มเห็นกำลัง ทำงานแต่เดิมก็ขยันมั่นคง ตอนนี้ยิ่งเจนเส้นเจนทาง ไม่ต้องมีใครสั่งก็รู้ว่าควรทำอะไร ผ่าฟืน ตักน้ำ เก็บเครื่องใน ขนถั่ว ทุกอย่างช่วยได้หมด ช่วยงานบ้านได้มากจริง ๆ
เช้าวันนี้ หม่าเต๋อเซิ่งขับเกวียนลามา วันนี้เป็นวันที่ติงตงจิ่วจัดไว้แล้ว — ไปส่งของที่ตัวเมืองอำเภอ แล้วถือโอกาสแจกไข่ต้มแดงให้บ้านพี่สาวทั้งหลาย
ติงอิ๋งตี้รีบกระโดดลงจากรถ มือหิ้วห่อผ้าผืนเล็ก ตอนหน้าเปื้อนรอยยิ้ม วันนี้นางสวมเสื้อผ้าลายดอกตัวสะอาด ๆ ตัวหนึ่ง ผมหวีเรียบติดหนังหัว มองดูทั้งคนก็คล่องแคล่วเรียบร้อย
“พี่สาวสี่ เจ้ามาแล้วหรือ” ติงตงจิ่วทักทาย