เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 สร้างบ้าน ได้ลูกชาย
วันหลังเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง พระอาทิตย์เพิ่งขึ้น ติงตงจิ่วกับหม่านอิ๋นก็ทำเต้าหู้เสร็จแล้ว ส่งของให้ร้านอาหารตระกูลกัวเสร็จกลับมา น้าชายกับหลานชายอย่างอวี๋หวากินน้ำเต้าหู้กับหมั่นโถวจนอิ่มแล้วพักหายใจสักครู่ หม่านอิ๋นเริ่มเก็บข้าวของเตรียมกลับหมู่บ้านหางวัว ในใจเขาคิดอยู่ว่าจะไปทางไหน — จากตำบลไป๋เหอไปหมู่บ้านหางวัว ทางที่สบายที่สุดคือไปตัวเมืองอำเภอก่อน แล้วค่อยจากตัวเมืองอำเภอวกกลับเข้าไปในหมู่บ้าน แบบนี้ต้องอ้อมไกลกว่าครึ่งชั่วยาม ถ้าจะตรงไปหมู่บ้านเขาวัวก็หายากรถ
ทั้งสองกำลังปรึกษากันอยู่ เสียงกีบลาที่คุ้นเคยก็ดังมาจากปากถนน หม่านอิ๋นเงยหน้าขึ้นมองแล้วก็ยิ้มออก — ลาหูขาวลากเกวียนแผ่นนั้นวิ่งต๊อกแต๊ก ๆ เข้ามา โดยมีหม่าเต๋อเซิ่งนั่งอยู่บนคันเกวียน
“น้าเขยสี่มาแล้ว!” หม่านอิ๋นตะโกนเสียงหนึ่ง
หม่าเต๋อเซิ่งรั้งเกวียนลาให้หยุด กระโดดลงมา แล้วยกตะกร้าใหญ่ใบหนึ่งลงจากแผ่นเกวียน ข้างในมีถั่วฝักยาวสีเขียวอ่อน ผักกาดขาวใบสด ๆ มะเขือม่วงเป็นเงา ใบกุยช่ายเขียวสดหนึ่งมัด กับต้นหอมอีกสองสามต้น ล้วนมีน้ำค้างติดอยู่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งเก็บมาตอนเช้า หม่าเต๋อเซิ่งกล่าวว่า “น้าสะใภ้ของเจ้าให้ข้าถือมา ผักในสวน”
ติงตงจิ่วออกมาจากในร้าน เห็นหม่าเต๋อเซิ่งก็ยิ้มทักทาย “พี่เขยสี่ เจ้ามาได้อย่างไร? ช่างคาดการณ์เก่งจริง มาได้จังหวะพอดี หม่านอิ๋นกำลังจะกลับอยู่แล้ว”