เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 ฝ่าฟัน ซื้อลา
อีกห้าหกวันก็ถึงเทศกาลตวนอู่แล้ว
เดือนนี้ติงตงจิ่วเหมือนลูกข่างที่ถูกแส้ฟาด หมุนวนไม่หยุดเลยสักวัน ทางตำบลไป๋เหอนั้น เช้าวันเว้นวันต้องทำเต้าหู้ 70 ชั่ง — ส่ง 40 ชั่งให้ร้านอาหารตระกูลกัว อีก 30 ชั่งที่เหลือวางขายปลีกในร้านของตัวเอง พอตอนบ่ายปิดร้านแล้ว ยังต้องหมุนโม่ต่ออีกสองชั่วยาม อัดเต้าหู้แห้งออกมา ตากไว้ แล้ววันรุ่งขึ้นค่อยขาย ตอนกลางวันที่ไม่ยุ่ง เขากับหม่านอิ๋นสองคนผลัดกันพัก คนหนึ่งพักหนึ่งชั่วยาม อีกคนเฝ้าร้าน ทั้งสองคนผอมลงไปทั้งตัว เรี่ยวแรงก็ลดลงมาก แต่ถึงอย่างไรก็ประสานงานกันจนเข้าขา — แค่ยื่นมือก็รู้ว่าต้องทำอะไร คนหนึ่งอยู่ข้างหน้าอีกคนก็อยู่ข้างหลัง ผลัดกันพัก ไม่ต้องพูดกันมาก แค่มองตาก็รู้ว่าควรทำสิ่งใด
เรื่องอาหารการกินติงตงจิ่วก็ไม่กล้าละเลย เวลาเหนื่อยก็ซื้อหมั่นโถวแป้งขาวที่หัวถนนมาสองสามลูก กลับมาหั่นเต้าหู้สองชิ้น ตอกไข่สองฟอง ต้มน้ำแกงหนึ่งหม้อ พอประทังมื้อหนึ่งไปได้ เว้นวันก็ต้องกินของคาวสักมื้อ ไม่อย่างนั้นเรี่ยวแรงจะไม่พอ เขาเข้าใจแล้วว่า คนที่ทำงานใช้แรงในยุคนี้ ถ้าในท้องไม่มีน้ำมันติดอยู่ ต่อให้มีความสามารถมากแค่ไหนก็ใช้ไม่ออก
มัวแต่ทำงานหนักมาช่วงหนึ่ง พอใกล้ถึงเทศกาลตวนอู่ พี่สาวใหญ่กับพี่เขยก็จะมาที่บ้านเพื่อพูดคุยเรื่องการแต่งงานของหม่านจิน เรื่องสร้างบ้านที่แอ่งตระกูลจ้าวก็ต้องกลับไปจัดการ ติงตงจิ่วเปิดสมุดบัญชีดูใต้ตะเกียงน้ำมัน ตัวเองยังตกใจก่อนเลย