เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 ทุกอย่างต้องจัดการ
ฟ้ายังไม่สว่างดี ติงเฉิงก็ตื่นแล้ว
เขาพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ขยี้ตา สิ่งแรกที่ทำคือล้วงมือไปคลำกระเป๋าหนังสือสีกรมท่าข้างหมอน กระเป๋ายังอยู่ ป่องออกมา ข้างในมีหนังสือสามเล่ม กระดาษขอบหยาบหนึ่งปึก พู่กันหนึ่งด้าม แท่งหมึกหนึ่งแท่ง และจานฝนหมึกหนึ่งใบที่จัดเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ยังมีถุงผ้าเล็ก ๆ ที่แม่เย็บให้ ข้างในมีห่อกระดาษน้ำมันห่อขนมอบกรอบชิ้นหนึ่งที่ยังไม่กล้ากินให้หมด — นั่นคือของที่หูซื่อตั้งใจใส่ให้เป็นพิเศษ นางบอกว่าอ่านหนังสือเปลืองสมอง ต้องกินของหวานบำรุงบ้าง
วันนี้เขาล้างหน้าอย่างพิถีพิถันเป็นพิเศษ ยังใช้สบู่ตับอ่อนล้างมืออย่างละเอียดยิบ หวังอีเหมยก็เรียกเขากินข้าว พอกินเสร็จเขาก็สวมเสื้อผ้าฝ้ายสีครามตัวที่ซักจนสะอาดเอี่ยม สะพายกระเป๋าหนังสือขึ้นบ่า ตรวจดูน้ำเต้าอีกครั้งว่าใส่น้ำไว้แล้ว จากนั้นก็เอาที่รองนั่งที่หูซื่อเย็บต่อจากผ้าเศษหนีบไว้ใต้รักแร้ ยืนอยู่ที่ประตูโถงกลางเรือน ราวกับต้นกล้าเล็ก ๆ ที่เพิ่งโผล่พ้นดิน
ติงตงจิ่วถือชามโจ๊กเดินออกมาจากห้องครัว ชำเลืองมองเขาครั้งหนึ่ง “กินข้าวเช้าหรือยัง?”
“กินแล้ว” ติงเฉิงตบกระเป๋าหนังสือ “ย่าแปะแผ่นแป้งให้ข้าแผ่นหนึ่ง ข้ากินไปครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งเก็บไว้กินตอนเที่ยง”
ติงตงจิ่วไม่พูดอะไรอีก ซดโจ๊กจนหมดในไม่กี่คำ วางชามลงบนเตา เช็ดปาก “ไปกันเถิด”