เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 ขนมกรอบสะดือวัชระ เตรียมเลี้ยงลา
ฟ้ายังไม่ทันสว่างทั่ว ติงตงจิ่วก็ลุกขึ้นแล้ว วันนี้ต้องไปส่งเต้าหู้ที่ตำบลไป๋เหอ ยังต้องไปดูความคืบหน้าของโรงโม่ที่นั่นด้วย ชักช้าไม่ได้
เต้าหู้เพิ่งทำเสร็จ ความร้อนยังไม่ทันจาง ติงตงจิ่วก็เอาลงไหปากกว้างสองใบ ใส่เต้าหู้ชิ้นใหญ่สองชิ้น เต็ม ๆ 40 ชั่ง ปิดทับด้วยผ้าเปียกสองชั้น แล้วคลุมด้วยผ้าน้ำมันอีกผืนหนึ่ง กันไม่ให้ลมแห้งไปตลอดทาง ข้าง ๆ ยังวางไหใบเล็กไว้อีกใบ ในนั้นบรรจุเต้าหู้ยี้บดเต็มไห แม้หน้าตาจะไม่ค่อยงาม แต่รสชาติก็เหมือนกัน นี่ติงไหลตี้ให้หม่านอิ๋นเอาไว้กินคู่เสบียงแห้ง
หูซื่อเดินออกมาจากห้องครัว มือถือห่อผ้าห่อหนึ่ง ยัดใส่ซอกของตะกร้าสะพายหลัง “หมั่นโถวแป้งหยาบห่อหนึ่งที่ให้หม่านอิ๋น เพิ่งออกจากหม้อ ยังร้อน ๆ อยู่ เด็กคนนี้อยู่คนเดียวที่นั่น ไม่รู้จะกินอิ่มหรือเปล่า”
หม่านจินหยิบเครื่องในพะโล้ที่ห่อด้วยกระดาษน้ำมันมาห่อหนึ่ง “เอาอันนี้ไปด้วย ให้เขากินกับหมั่นโถว”
หวังอีเหมยท้องโตเดินออกมาจากแปลงผัก มือกำใบกุยช่ายอ่อนสองกำ รากยังมีน้ำค้างติดอยู่ “เอากุยช่ายนี่ไปด้วย จะได้ไม่ต้องซื้อ”
ติงตงจิ่วยัดของใส่ตะกร้าสะพายหลังทีละอย่าง ๆ ผูกด้วยเชือกให้แน่น แล้วตรวจอีกครั้งหนึ่ง จึงสะพายขึ้นหลัง ติงเฉิงขยี้ตาออกมาจากในเรือน งัวเงียถามขึ้นว่า “พ่อ พ่อจะกลับมาเมื่อไร”
“บ่ายแก่ ๆ ก็กลับแล้ว” ติงตงจิ่วมองเขาแวบหนึ่ง “พรุ่งนี้จะส่งเจ้าไปสำนักเรียน ลืมไม่ได้หรอก”
ติงเฉิงถึงวางใจพยักหน้า แล้วขยี้ตากลับเข้าเรือนไป