เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 ต่างมีเรื่องในใจ
ตอนกลางคืน ติงตงจิ่วเหนื่อยมาทั้งวัน พอหัวถึงหมอนก็เริ่มงัวเงีย เขาพลิกตัวไปมา กำลังจะหลับสนิท จู่ ๆ ก็นึกถึงท่าทีของหวังอีเหมยที่ยืนอยู่หน้าประตูลานบ้านตอนเช้าออกไป ทั้งที่ทำท่าอยากพูดแต่ไม่พูด เขาฝืนลืมตาขึ้น สะกิดภรรยาที่อยู่ข้าง ๆ “อีเหมย เมื่อเช้าเจ้ามีอะไรอยากพูดกับข้าหรือไม่?”
หวังอีเหมยนอนตะแคงอยู่บนเตียงเตา ท้องโตหันหน้าเข้าหากำแพง เงียบไปนานครู่หนึ่ง ติงตงจิ่วคิดว่านางหลับแล้ว กำลังจะหลับตา นางก็พลิกตัวกลับมา ในความมืดนางลังเลอยู่ครู่ใหญ่ จึงเอ่ยเสียงเบา “ตงจิ่ว… ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากปรึกษากับเจ้า”
“เจ้าว่ามาเถิด”
“ก็คือ… หาบเต้าหู้ของบ้านเรา ตอนนี้หม่านอิ๋นไปตำบลไป๋เหอแล้ว หาบนั้นก็ว่างลง ข้ากำลังคิดว่า… ให้น้องชายคนโตของข้ามาขายได้หรือไม่?” นางพูดอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าคำใดคำหนึ่งจะพูดผิด “เขาไม่เอาเปล่า ขายเต้าหู้ได้เท่าไรก็ส่งเท่านั้น ได้แค่อีแปะจากแรงงานอันเหนื่อยยากไม่กี่อีแปะ มาช่วยเติมค่าใช้จ่ายในบ้าน…”
ติงตงจิ่วชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่ได้ตอบอะไร เขาเงียบอยู่ในความมืดสักพัก สมองครุ่นคิด หวังอีเหมยเห็นเขาไม่พูด ในใจก็เริ่มหวั่น ๆ กำลังจะพูดอะไรอีกเพื่อกลบเกลื่อน ติงตงจิ่วก็เอ่ยขึ้น “ได้ แต่พวกเราต้องคิดกันให้ดี จะมอบหาบนั้นออกไปอย่างโง่ ๆ ไม่ได้”