เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 กุยช่ายทอด
ช่วงนี้ทั้งบ้านยุ่งจนเท้าไม่ติดพื้น เต้าหู้ก็ต้องทำ อาหารตุ๋นพะโล้ก็ต้องขาย หมูอัดวุ้นก็ต้องส่ง เห็ดก็ต้องดูแล หมูก็ต้องให้อาหาร ไก่ก็ต้องให้อาหาร ตอนนี้ยังเพิ่มแปลงผักที่เพิ่งเปิดใหม่ผืนใหญ่อีกผืน ทั้งครอบครัวอยากจะแบ่งหนึ่งวันออกเป็นสองวันใช้
พวกผู้หญิงใส่ใจผักเหล่านั้นที่สุด หลังอาหารเช้าทุกวัน สิ่งแรกที่หูซื่อทำคือไปเดินดูรอบแปลงผักแล้วย่อตัวลงดูว่าเมล็ดงอกหรือยัง ติงไหลตี้ย่อตัวอยู่หัวแปลง ใช้มือค่อย ๆ แหวกดินผิวนอก เห็นยอดอ่อนกำลังดันเปลือกดินโผล่ขึ้นมา ดีใจจนบอกไม่ถูก หวังอีเหมยท้องโตย่อตัวลงไม่ได้ จึงยืนอยู่บนคันแปลงสั่งการว่า “ทางนั้นรดน้ำอีกหน่อย ทางนี้ดินหนาเกินไป แคะออกสักหน่อย” ต้าหนิวกับติงเฉิงรับผิดชอบรดน้ำ ต่างคนต่างหิ้วถังน้ำเล็กคนละใบ วิ่งจากข้างบ่อไปแปลงผักเที่ยวแล้วเที่ยวเล่า รองเท้าเปียกโชกก็ไม่บ่นว่าเหนื่อย
หม่านชางทำงานเต้าหู้ตอนเช้าเสร็จก็มุดหัวเข้าสวนผักทันที เขาทำตามวิธีที่ป้าฝูสอน ก่อนอื่นรองก้นร่องด้วยหินแตกชั้นหนึ่ง แล้วปูขี้เถ้าพืชอีกชั้น เหยียบให้แน่นด้วยเท้า จึงเอาหลักไม้หลิวที่ตัดมาปักลงทีละต้น หลักปักลึก ระยะห่างสม่ำเสมอ ตั้งเรียงเป็นแถว ๆ ดูแล้วแข็งแรง เขายังใช้เถาวัลย์เหนียวสานรั้ว ขวางสานหลายชั้น ตั้งสานหลายชั้น สานจนแน่นหนา ไม่ต้องพูดถึงไก่ที่มุดผ่านไม่ได้ แม้แต่กระต่ายมาก็เกรงว่าจะต้องอ้อมไป
ติงตงจิ่วย่อตัวอยู่ข้างรั้ว กำลังช่วยส่งเถาวัลย์ให้อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงคนพูดอยู่ข้างหลัง
“โอ๊ะ ตงจิ่ว รั้วนี้สานได้แข็งแรงทีเดียวนะ”