เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 เดินทางกับหิ้วเกลือ
ติงตงจิ่วกลับมาจากบ้านพี่สาวใหญ่ ตอนนี้ก็บ่ายแก่แล้ว พอผลักประตูเรือนของตัวเองออก กลิ่นเต้าหู้ที่คุ้นเคยกับไออุ่นจากไฟในเตาก็โชยปะทะหน้า ทำให้ร่างที่หนาวจนแข็งทื่อของเขาคลายลงบ้างเล็กน้อย
ในโถงกลางเรือน หูซื่อกำลังอาศัยแสงจากไฟในเตา ใช้ด้ายป่านเส้นเล็กเย็บพื้นรองเท้า หวังอีเหมยสับก้านผักกาดขาวที่จะกินตอนเย็น เสียงดัง “ตุ้บ ๆ” กรอบ ๆ ได้อาศัยเตาถ่านนี้ก็ประหยัดฟืนไปได้บ้าง ติงฉวนเกินกำลังขัดถัง ติงเฉิงอยู่ในห้องฝั่งตะวันออก วิ่งไล่เอ้อร์เฮยเล่น สุนัขน้อยวิ่งกระโดดอย่างสนุก วนอยู่รอบ ๆ เด็ก
พอเห็นติงตงจิ่วเข้ามา ทุกคนในบ้านก็หยุดมือจากงานตรงหน้า หูซื่อวางพื้นรองเท้าลง มองเขาตาเป็นมัน หวังอีเหมยเช็ดมือ ยกชามน้ำร้อนที่อุ่นไว้ในหม้อตลอดมาออกมา ติงฉวนเกินก็ยืดหลังขึ้น แววตามีคำถาม
ติงตงจิ่วรับน้ำร้อนมา ดื่มอึกใหญ่ ถึงรู้สึกว่าความแห้งหนาวในลำคอค่อย ๆ หายไป เขาวางตะกร้าสะพายหลังลง ถูใบหน้าที่หนาวจนชา แล้วนั่งลงบนม้านั่งตัวเล็กข้างเตา ไฟในเตากำลังแรง แสงไฟแดงระเรื่อสะท้อนใบหน้าที่เหนื่อยล้าของเขา