เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 เร่งเดินทางกับช่วงสิ้นปี
วันรุ่งขึ้น ในห้องตะวันตก โม่หินหมุนครืน ๆ ดังนานกว่าวันอื่น ๆ วันนี้มีของต้องส่งมาก สองคนตกลงกันว่า ฉวยโอกาสที่มีเกวียนวัววันนี้ พาไปทีเดียวให้มากหน่อย จะได้ไม่ต้องเจอทางที่ยิ่งเดินยากในอีกหลายวันข้างหน้า ทำเต้าหู้ได้ 30 ชั่ง พาไป 25 ชั่ง เหลือไว้ที่บ้าน 5 ชั่ง เต้าหู้แห้งขาว 10 ชั่ง บวกกับเต้าหู้แห้งพะโล้ 10 ชั่งที่เคี่ยวไว้ข้ามคืน กับเครื่องในพะโล้อีก 10 กว่าชั่ง รวมแล้วต้องราว 50-60 ชั่ง
เต้าหู้เป็นของบอบบาง กลัวความเย็น กลัวแตกหัก เหมือนแต่ก่อน ใส่ในหม้อดินสองใบ ปิดฝาให้ดี เอาสำลีบุเสื้อคลุมห่อไว้ ข้างล่างรองด้วยหญ้าแห้งชั้นหนึ่ง รอบ ๆ ใช้หญ้านุ่มอุดให้แน่น แม้ทำอย่างนี้แล้วก็ยังไม่วางใจ ยังใช้ผ้าห่มฝ้ายผืนที่เก่าที่สุดแต่หนาที่สุดในบ้าน ห่อหม้อดินทั้งใบให้แน่นหนาหลายชั้น แล้วเอาเชือกป่านมัดไว้
เต้าหู้แห้งพะโล้กับเครื่องในพะโล้ใช้กระดาษน้ำมันแยกห่อ แล้วเอาผ้าเก่าห่ออีกชั้น เต้าหู้แห้งขาวใส่ไหเล็กอีกลูกหนึ่ง ใส่ตะกร้าสะพายหลังอีกใบ
ตะกร้าสะพายหลังใหญ่สองใบใส่จนเต็มแน่น หวังอีเหมยเป็นคนละเอียดอ่อน นางยังค้นหาเสื้อคลุมบุฝ้ายเก่าขาด ๆ สองตัวที่ไม่ใส่แล้ว ขยำ ๆ ยัดไว้ในช่องว่างของตะกร้า นอกจากจะตรึงของข้างในไว้ได้ ตอนซื้อถ่านหินยังช่วยป้องกันเสื้อผ้า ไม่ให้เปื้อนดำทั้งตัว