เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 ภูเขาป่ากับเสียงข้างกำแพง
วันนี้ไม่ต้องส่งเต้าหู้เข้าเมือง แต่เช้าก็สบายใจขึ้นมากแล้ว
ติงตงจิ่วกับหวังอีเหมยตื่นแต่เช้าตามเคย โม่ถั่ว กรองน้ำถั่ว หยอดน้ำเกลือให้เต้าหู้จับตัว ด้วยความชำนาญจากหลายวันก่อน งานจึงทำได้ลื่นมือ ไม่ต้องลนลานเหมือนช่วงแรก ๆ ทำไปจนฟ้าราง ๆ สว่าง เต้าหู้ก็ถูกกดไว้ แล้วตักเต้าฮวยออกมาวางอุ่นไว้ข้างเตา
ทั้งครอบครัวกินอาหารเช้า เต้าหู้ที่เพิ่งทำเสร็จถูกตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ ราดซีอิ๊วเล็กน้อย วางไว้กลางโต๊ะ ยังมีโจ๊กข้าวฟ่าง หมั่นโถวแป้งผสม และผักดองหนึ่งจาน
ติงเฉิงนอนเต็มที่ แก้มน้อย ๆ แดงระเรื่อ ถือหมั่นโถวเอง กินกับเต้าหู้อย่างเอร็ดอร่อย หูซื่อค่อย ๆ ซดโจ๊กคำเล็ก ๆ เป็นครั้งคราวก็ตักเต้าหู้เข้าปาก เคี้ยวอย่างละเอียด ติงฉวนเกินก้มหน้ากินข้าว แต่สายตาก็ชายมองไปทางห้องฝั่งตะวันตกเป็นระยะ—เต้าหู้ถูกกดอยู่ที่นั่น ในใจเขายังห่วงอยู่
“พรุ่งนี้ส่งเต้าหู้เข้าเมือง ไม่รู้ว่าจะราบรื่นหรือไม่” หวังอีเหมยพูดพลางตักผักดองให้ติงเฉิง
“น่าจะได้” ติงตงจิ่วกล่าว “เมื่อวานสองบ้านนั้นรับไว้แล้ว บอกว่าจะให้ส่งเป็นประจำ เต้าหู้บ้านเราเนื้อนุ่ม ต่างจากของพวกเขา มีจุดขาย
“ช่วงนี้พอได้ อากาศยิ่งเย็นลงเรื่อย ๆ กลัวแต่ว่าพออากาศร้อน เต้าหู้จะเก็บไม่อยู่” หูซื่อกังวลเล็กน้อย