เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ปลาตะเพียนกับเต้าหู้
มื้อเช้าวันนี้ ติงตงจิ่วไม่ยอมให้ทำโจ๊กข้าวฟ่างกับผักดองอย่างเคย เขาบอกหวังอีเหมยตั้งแต่เช้าว่า “มื้อเช้าทำซุปแป้งก้อนเถิด เอากากหมูนั้นใส่ลงไปด้วย กลัวว่าจะเสียแล้วมีกลิ่นเหม็น”
หวังอีเหมยตะลึงไปครู่ “ซุปแป้งก้อนหรือ เปลืองแป้ง”
“ไม่เปลืองเท่าไร นวดแป้งน้อย ๆ ให้บาง ๆ หน่อย กินเป็นซุปไปเถิด” ติงตงจิ่วกล่าว
หวังอีเหมยไม่พูดอะไรอีก พอทำงานตอนเช้าเสร็จก็นวดแป้ง แป้งดำผสมแป้งขาวเล็กน้อย เติมน้ำคนให้เป็นแป้งเหลวข้น ใช้ตะเกียบหยอดลงในน้ำเดือด ก้อนแป้งพลิกฟองอยู่ในหม้อ แล้วคว้ากากหมูมาหนึ่งกำมือ กากหมูที่เหลือจากการเจียวน้ำมันเมื่อวาน เริ่มมีกลิ่นหืนแล้ว ถ้าไม่กินให้หมดจริง ๆ ก็จะเสีย กากหมูลงหม้อ กลิ่นหอมมันของเนื้อสัตว์ก็ลอยขึ้นมาทันที
ตักซุปแป้งก้อนออกมา ข้นบางกำลังพอดี ก้อนแป้งขนาดสม่ำเสมอ กากหมูลอยอยู่บนผิวน้ำซุป เหลืองมันวาว โรยใบหอมป่าซอยหนึ่งกำมือ สีเขียวแต้มอยู่ระหว่างเหลืองกับขาว มองแล้วก็ชวนกิน
ทั้งครอบครัวล้อมโต๊ะกินซุป ก้อนแป้งนุ่มลื่น ในน้ำซุปมีกลิ่นหอมของกากหมูและความเผ็ดซ่าของหอมป่า พอกินลงไปท้องก็อุ่นสบาย ติงเฉิงกินเสียงซูด ๆ ปากเล็กมันวาว หูซื่อค่อย ๆ กิน ในตอมียิ้ม ติงฉวนเกินไม่พูด แต่กินชามแล้วชามเล่า ถึงสามชาม