เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 หนึ่งวันในตัวเมืองอำเภอ
ติงตงจิ่วคิดคำนวณอยู่ทั้งคืน พลิกตัวไปมาหลับไม่สนิท ในฝันในหัวสมองวนเวียนแต่เรื่องสบู่ตับอ่อนหมูทำอย่างไร ลอบดักปลาขายอย่างไร โม่หินราคาเท่าไร… กว่าใกล้สว่างจึงได้งีบหลับ พอไก่ขันก็ตื่นอีก
เขาลุกขึ้นแต่งตัว ข้างนอกฟ้ายังหม่นอยู่ ทางทิศตะวันออกเพิ่งมีแสงขาวจาง ๆ เขาเดินออกไปในลานบ้าน สูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง — เย็นยะเยือกเจือไอค้างคืน กำลังใจในอกก็พลุ่งขึ้นมา อัดแน่นด้วยความกระตือรือร้นอยากลงมือทำอะไรสักอย่าง เขาไปขนดินกับพ่อสองเกวียน ไปกองไว้หลังส้วม แล้วก็ขุดหลุมหมักปุ๋ยเพิ่มอีกหน่อย
ล้างมือกินข้าวเสร็จ — ข้าวต้มน้ำเจือ ๆ หมั่นโถวแป้งดำกินกับหัวไชเท้าเค็ม ติงตงจิ่วเช็ดปากแล้วก็เริ่มสานลอบดักปลาอันที่สอง ด้วยประสบการณ์เมื่อวาน มือไวขึ้นมาก กิ่งหลิวปลิวพลิ้วอยู่ในมือ กดหนึ่งสอดหนึ่ง ปูพื้นรวบปาก ทำออกมามีรูปมีทรง พอถึงเที่ยง ลอบอันที่สองก็เสร็จ กลมกลึงแน่นหนากว่าอันแรกเสียอีก
“ข้าไปดูตรงแม่น้ำหน่อย” ติงตงจิ่ววางงานในมือลง ปัดเศษกิ่งหลิวที่ติดตามตัว
“อือ กลับมากินข้าวแต่หัวค่ำด้วย” หวังอีเหมยขานรับจากในห้องครัว
ติงเฉิงมองตาปริบ ๆ ติงตงจิ่วลูบหัวเขา “พ่อไปดูเดี๋ยวเดียวก็กลับ”
เขาหิ้วถุงผ้าออกบ้าน เดินกะเผลก ๆ ไปทางแม่น้ำ ระหว่างทางเจอชาวบ้านหลายคน บ้างทักทาย บ้างมองสำรวจ เขาก็รับ ๆ ไปอย่างคลุมเครือ เดินไปถึงที่วางลอบดักปลาเมื่อวาน มองซ้ายมองขวาไม่มีคน จึงรีบก้าวเท้าเข้าไป