เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 วันแรก
ไก่ขันรอบแรก ติงตงจิ่วก็ตื่นแล้ว
ไม่ใช่เพราะเขาอยากตื่น หากร่างกายนี้ยังจดจำไว้ — ชีวิตชาวนา พอไก่ขันก็ต้องลุก ทำงานทั้งที่ยังมืด พอฟ้าสว่างจึงมองเห็น
เขาลืมตาอยู่ มองดูเพดานที่มืดดำ ผนังดินก่อสูงจรดคาน คานเป็นท่อนไม้หนา มีระแนงราวสิบกว่าท่อน ปูเสื่อกกไว้ด้านบน บ้านที่สร้างมาประมาณเจ็ดแปดปี ยังใช้ได้ มั่นคงดี
ข้างกายหวังอีเหมยยังหลับอยู่ ลมหายใจหนัก ๆ นางนอนตะแคง เอี้ยวหลังให้เขา ผ้าห่มคลุมถึงไหล่
ติงตงจิ่วนอนนิ่งไม่ขยับ
ในหัวยุ่งไปหมด บางครู่เป็นความจำชาติก่อน — ห้องเช่าเล็ก ๆ หัวเตียงมีไฟแดงของเครื่องชาร์จสว่างตลอด นาฬิกาปลุกในมือถือดังตรงเวลาหกโมงครึ่ง บางครู่เป็นความจำชาตินี้ — ความจำของร่างเดิมติงตงจิ่ว พอไก่ขันก็ควรลุกก่อน ไปตักน้ำที่บ่อ แล้วกวาดลาน ผ่าฟืน ลงไร่
เขาขยับตัวเบา ๆ ความเมื่อยล้าก็ซึมออกมาจากซอกกระดูก ราวกับการเดินทางหลายวันมานี้เพิ่งย้อนกลับมาทั้งหมดตอนนี้
หวังอีเหมยขยับตัว พลิกกลับมา ตายังปิดอยู่ มือคลำมาทางนี้ แตะถูกแขนเขา หยุดครู่หนึ่ง แล้วก็หดกลับไป
นางตื่นแล้วเหมือนกัน แต่ไม่ลืมตา