กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลมหนาวพัดกระโชกสี่ทิศ ทุกคราที่อ้าปาก สิ่งที่สูดเข้าไปล้วนเป็นไอเย็นเยียบจับกระดูก
เสิ่นอวี๋ไอสองครั้ง มือประคองท้องเอ่ยว่า “พวกท่านว่าข้าทำการเกณฑ์แรงทหาร กดขี่ราษฎร์ผลาญทรัพย์ แต่ที่ใดกีบเหล็กเหยียบย่างไป ขุนนางฉ้อฉลล้วนถูกกำจัดสิ้น งอกงามขึ้นแทนคือข้าวสารหมื่นไร่ พวกท่านอยู่ในเมืองราชาแห่งนี้ ทำอะไรบ้างเล่า”
เสียงไอสองครั้งนั้นลอยไปตามลม เซี่ยถิงโจวได้ยินก็ขมวดคิ้ว
เสิ่นอวี๋พลันยกมือขึ้น ตามลมหนาวที่พัดมาฉวยเปิดเสื้อคลุมกันหนาวออก เผยให้เห็นท้องที่ป่องขึ้นของนาง
“แย่แล้ว!” หลิ่วเฉิงยันเชิงเทินไว้ “นางตั้งครรภ์เสียได้”
คนอื่น ๆ ก็หน้าตึงลงทั้งสิ้น