ตอนที่ 297 เจรจาสงบศึกที่เซิ่งจิง

เสิ่นอวี๋อ่านจดหมายอย่างสบาย ๆ เมื่ออ่านจบก็โยนทิ้งไปตามมือ “ในราชสำนักไม่ขาดมหาบัณฑิตแห่งยุค ท่านผู้ใดเล่ามีความรู้ไม่เหนือกว่าข้า? ในเมื่อเป็นเจรจาสงบศึก ก็ควรให้ทูตไป ข้าไม่เชื่อว่าพวกเขาจะมีปัญหาอะไรที่คิดไม่ตกจนต้องมาถามข้า”

“หากเป็นเจรจาสงบศึกจริง ก่อนกองทัพมาถึงเมืองเซิ่งจิง ราชสำนักก็ควรส่งทูตออกมาแล้ว” สายตาของเซี่ยถิงโจวตกลงบนกระดาษจดหมายที่นางโยนทิ้ง “พูดว่ามาขอคำชี้แนะ สู้พูดว่ามาซักถามยังจะตรงกว่า คงคิดจะใช้โอกาสนี้บั่นทอนความฮึกเหิมของพวกเรา”

ซีเฟิงเม้มริมฝีปาก “การกระทำนี้ชั่วร้ายเจ้าเล่ห์นัก ทั้งที่เป็นกลอุบายชั่ว แต่กลับพูดว่าเป็นขอสงบศึก หากเรารับคำ แล้วภายหลังยกทัพอีก ก็จะดูเป็นฝ่ายไร้เหตุผล”

กรามของเซี่ยถิงโจวเกร็งแน่น “หนังสือเชิญนี้ไม่ควรรับ”