กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เข้าห้องส้วมนาน กลิ่นเหม็นก็ไม่รู้สึก
เสิ่นเจาอยู่ในค่ายทหาร ทั้งวันคลุกคลีอยู่กับทหารที่ตัวมีกลิ่นเหงื่อ อีกทั้งเดินทางติดต่อกันมาสองวัน กลิ่นตัวนั้นอบจนฉางหลิวน้ำตาไหลไม่หยุด
หลังอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่แล้ว จึงเข้าไปหาเสิ่นอวี๋ในห้อง
“หอมนัก” เสิ่นเจาก้าวเข้าห้อง “น้องเขยข้าอยู่ไหน”
เสิ่นอวี๋กล่าว “มีท่านอาจารย์มาตาม เขาไปแล้ว รีบกินเถิด ผอมเพราะความหิว พี่สะใภ้ต้องโทษข้าแน่”
บนโต๊ะจัดอาหารไว้แล้ว เสิ่นอวี๋คาดว่าเสิ่นเจาตลอดทางที่รุดมานั้นไม่ได้กินข้าวอย่างดี จึงให้คนรับใช้จัดเตรียมไว้ให้พร้อมขณะเขาอาบน้ำ