กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเหลี่ยนจือเองก็ได้ยินพ่อบ้านจวนเฉาเล่าว่า ตอนที่เสิ่นอวี๋จากไปสีหน้าของนางดูแย่ยิ่งนัก พ่อบ้านบอกว่าส่วนใหญ่แล้วนางคงไม่สบายกาย
เมื่อคิดดูแล้ว พ่อบ้านผู้นั้นก็เป็นคนฉลาดแกมโกงคนหนึ่ง ส่วนใหญ่แล้วคงเป็นเพราะเสิ่นอวี๋ไม่อยากร่วมโต๊ะอาหารกับเขา จึงหาข้ออ้างชั่วคราวจากไป ทว่าพ่อบ้านไม่กล้าพูดตรง ๆ จึงหาข้ออ้างหนึ่งมาบ่ายเบี่ยง
“เจ้าไปพูดกับมันมากมายเช่นนั้นทำไมเล่า” ฉางหลิววิ่งออกมาจากข้างใน “ไล่ออกไปให้สิ้นเรื่องเสียเลย”
“เจ้า” ฉางหลิวชี้ไปที่ปลายตรอกอย่างมั่นใจ “ไป”
“เด็กเหลือขอไร้มารยาท” เกาจิ้นผู้ติดตามข้างหลังเจียงเหลี่ยนจือกำดาบไว้