กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋นิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง “เจ้าหาคนไปจับตาดูเจียงเหลี่ยนจือไว้ หากเขามีความเคลื่อนไหวใด รีบมาบอกข้า”
เซียวชวนพยักหน้า “องครักษ์ที่อยู่ข้างกายเขาฝีมือพอใช้ได้ ตอนที่พระชายาเอาดาบพาดคอเขา องครักษ์ผู้นั้นยังคิดจะลงมือเลย”
“บ่าวของเขาชื่อเกาจิ้น วิชาดาบยังใช้ได้”
เซียวชวนก็ไม่ได้ถามนางว่าเหตุใดจึงรู้ละเอียดถึงเพียงนี้
“จริงสิ” เสิ่นอวี๋กล่าวอีก “จุดที่เจ้ายิงธนูได้ไกลที่สุดเมื่อก่อน ถอยหลังไปอีกห้าเมตร หากมีลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดมา เจ้ามั่นใจหรือไม่ว่ายิงไปถึงที่นั่นได้”
เซียวชวนครุ่นคิดเล็กน้อย “ยังไม่เคยลอง แต่คิดว่าน่าจะได้ พระชายาจะขุดคูตรงนั้นหรือ หรือจะใช้น้ำมันไฟ”