ตอนที่ 227 งามเหลือเกิน

อากาศหนาว ผู้คนที่เดินอยู่บนถนนลดน้อยลงแล้ว แสงไฟบ้านเรือนนับพันจุดสว่างขึ้น แต่กลับมีเพียงภาพแห่งความซบเซา

ทั้งสองเดินอยู่บนถนน ซีเฟิงและฉางหลิวตามมาห่าง ๆ

“เจ้าคิดอย่างไร” เสิ่นอวี๋ถาม

เซี่ยถิงโจวคิดอยู่ครู่หนึ่ง กล่าว “โชคดีที่เขายืนอยู่ฝั่งเรา มิฉะนั้นข้าคงคิดฆ่าเขาเสีย”

เสิ่นอวี๋หยุดยืน “ตามที่เจ้าเห็น เขาซื่อตรงสมชื่อจริง หรือแสร้งทำให้พวกเราดูกันแน่”

เหตุการณ์เช่นนี้ไม่ใช่น้อย โดยเฉพาะเมื่อขุนนางตรวจการลงตรวจท้องถิ่น ขุนนางฉ้อฉลจะหาบ้านซอมซ่อหลังหนึ่งให้ตัวเอง เพื่อแสดงออกถึงความซื่อตรงบริสุทธิ์ของตน