เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รุ่งขึ้นคนทั้งสองกลุ่มออกเดินทางด้วยกัน ถึงหยงโจวยามอรุณของวันที่สาม
หากดื้อดึงพักอยู่นอกเมืองกลับจะทำให้ผู้คนสงสัย สู้ใช้อีกทั้งเฮ่อเสวี่ยฮุ่ยและพวกเป็นที่บังตาเสียยังดีกว่า ฉะนั้นคืนนั้นจึงพักที่โรงเตี๊ยม
พวกเขาเพิ่งจัดที่พักลงได้ ศาลาว่าการก็ส่งคนมาส่งจดหมายตามมาติด ๆ
เซี่ยถิงโจวคลี่จดหมายออกกวาดตาอ่านอย่างรวดเร็ว แล้วยื่นให้เสิ่นอวี๋ “เจ้าเมืองหยงโจว จางจิ้งเหลียน เชิญพวกเราไปเป็นแขกที่จวนของเขา”
เสิ่นอวี๋มองจดหมายพลางกล่าว “ยังไม่ทันได้พบหน้ากันด้วยซ้ำ เขารู้จักพวกเราได้อย่างไร ท่านกับเขามีมิตรไมตรีต่อกันแต่ก่อนหรือ”
“ไม่มี เมื่อปีก่อนยกทัพมาก็ไม่เคยผ่านหยงโจว” แววตาของเซี่ยถิงโจวเย็นลงเล็กน้อย “คำถามนี้เกรงว่าต้องได้พบจางจิ้งเหลียนเสียก่อนจึงจะรู้”
“ท่านเตรียมไปงานเลี้ยงหรือ” เสิ่นอวี๋อ่านจดหมายจบแล้ว
เซี่ยถิงโจวรับกลับมา กวาดตาอ่านอีกครู่หนึ่งแล้วกล่าว “คือพวกเรา”