กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกเราเปลี่ยนที่กันเถิด” ผู้คุ้มภัยคนหนึ่งดึงแขนเฮ่อเสวี่ยฮุ่ย
“ที่นี่กว้าง หากพวกท่านไม่รังเกียจ จะพักแรมข้าง ๆ กันก็ได้ พวกเราไม่รบกวนกัน”
เหล่าผู้คุ้มภัยพากันมองตามเสียง เสียงนั้นมาจากทางรถม้า
จากนั้นชายรูปร่างสูงโปร่งผู้หนึ่งก็ลงจากรถม้า เขายื่นมือไปทางรถม้า แล้วอุ้มสตรีที่เปิดม่านออกมาลงจากรถ
สตรีผู้นั้นเกล้าผมแบบสตรีที่แต่งงานแล้ว ดูตามสภาพแล้วสองคนน่าจะเป็นสามีภรรยากัน และผู้ที่เอ่ยเสียงเมื่อครู่ก็คือสตรีผู้นั้น
ทั้งสองดูเข้ากันยิ่งนัก ต่างก็สง่างามทั้งคู่
เฮ่อเสวี่ยฮุ่ยกำลังชื่นชมอยู่ในใจ แต่พอทั้งสองหันกลับมา นางก็ตกใจจนเกือบตกลงจากหลังม้า
น่าเกลียด
น่าเกลียดจริง ๆ สองสามีภรรยานั้นน่าเกลียดพอ ๆ กัน