ตอนที่ 208 ท่านยาย

เสิ่นอวี๋เห็นฮูหยินผู้เฒ่าแต่ไกล พร้อมหงเฉียวที่ยืนน้ำตาคลออยู่ข้างกาย นางควบม้าเข้าไปใกล้แล้วพลิกตัวลงจากหลังม้า ปัดบังเหียนทิ้งไปในทีเดียว

“ท่านยาย”

“อาอวี๋เอ๋ย” ฮูหยินผู้เฒ่าลู่คิดจะก้าวลงบันไดเข้ามาดูใกล้อีกหน่อย เกือบก้าวพลาดตกบันได ถูกเสิ่นอวี๋ที่พุ่งเข้ามาประคองไว้ทัน

สองยายหลานจับมือกันมองหน้ากัน ฮูหยินผู้เฒ่าน้ำตาไหลอาบแก้มไปแล้ว ส่วนดวงตาของเสิ่นอวี๋แดงก่ำ แต่ตรงประตูมีคนมากนางจึงกลั้นไว้ไม่ยอมหลั่งน้ำตา

“กลับมาแล้วก็ดี กลับมาแล้วก็ดี” ฮูหยินผู้เฒ่าลู่สำรวจนางตั้งแต่หัวจรดเท้า กล่าวว่า “เหตุใดผอมลงมากเช่นนี้”

“เป็นเพราะข้ายืดตัวสูงขึ้น ตัวยาวขึ้นเจ้าค่ะ” เสิ่นอวี๋ก้าวขึ้นไปยืนอยู่บนบันไดขั้นเดียวกับท่านยาย จริงอย่างว่า นางสูงกว่าฮูหยินผู้เฒ่าถึงครึ่งหัว