กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยถิงโจวเปิดประตูออกไปท่ามกลางสายตาจ้องเขม็งของนาง แล้วเดินจากไปอย่างสงบภายใต้สายตาของเหล่าองครักษ์วัง
“เห็นแผลที่ริมฝีปากของซื่อจื่อหรือไม่” คนหนึ่งเชยคางขึ้น
อีกคนหนึ่งกล่าวว่า “เห็นได้ชัดเลย ขืนใจทั้ง ๆ อย่างนั้น”
“เช่นนั้นเจ้าว่าสำเร็จหรือไม่สำเร็จเล่า”
“ย่อมต้อง...”
“พวกเจ้าสองคน” เสิ่นอวี๋ยืนพิงประตู “เข้ามา”
องครักษ์วังรีบเดินเข้าไป “ใต้เท้า”
เสิ่นอวี๋เสียงต่ำลงเล็กน้อย “ใครปล่อยให้เขาเข้ามา”
องครักษ์วังกล่าวว่า “ใต้เท้า พวกข้าน้อยสกัดกั้นไม่ไหว ทั้งไม่กล้าสกัดกั้นขอรับ”
“ต่อไปอย่าให้เขามาอีก” เสิ่นอวี๋ปิดประตูห้องอย่างแรง