กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋เห็นประกายตื่นเต้นวูบวาบในดวงตาของเขาในความมืด คาดไม่ถึงว่าเซี่ยถิงโจวจะชอบของแบบนี้
นางยกเท้าถีบออกไป เซี่ยถิงโจวจับไว้ได้ด้วยมือเดียวแล้วดึงมาข้างหลัง กดไว้ที่เอวของตน
ในห้องมีเสียงปะทะกันโครมครามดังขึ้น
องครักษ์วังที่ประตูเรือนได้ยินเสียงก็ยิ้มให้กัน “ท่าทางจะคุยกันไม่ลงรอยแล้ว”
“เจ้ายังหัวเราะได้อีก” องครักษ์วังอีกนายหนึ่งเอ่ย “คนเป็นพวกเราเองที่ปล่อยเข้าไป วันหน้าใต้เท้าถามขึ้นมา ก็ต้องมาคิดบัญชีกับเราสองคน”
“ก็บอกว่ากั้นไม่อยู่ ฝ่ายนั้นเป็นซื่อจื่อแห่งเป่ยหลิน แถมยังเป็นขุนนางใหญ่ระดับสาม พวกเราองครักษ์วังตัวเล็ก ๆ จะไปกั้นได้อย่างไร”