กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แสงอรุณแผ่เส้นขาวเส้นหนึ่งที่ขอบฟ้า ท้องฟ้าสว่างเพียงครึ่งเดียว
ในวังเมื่อคืนวุ่นวายไปทั้งคืน เสิ่นอวี๋ก็ไม่ได้นอนทั้งคืน พอเช้าได้ยินว่าจับนักฆ่าไม่ได้ ลมหายใจที่ติดอยู่ในลำคอจึงผ่อนลง
หน้าตำหนักเฟิ่งเทียน การขึ้นศาลทุกวันก็เป็นเช่นเดิม
เดิมทีเสิ่นอวี๋ได้รับบาดเจ็บเมื่อคืน ผู้บัญชาการเจี่ยงอันสั่งให้นางไม่ต้องเข้าเวร แต่นางกังวลว่าหากตนไม่ปรากฏตัว เซี่ยถิงโจวจะต้องพบความผิดปกติแน่
เพียงวันนี้เซี่ยถิงโจวมาก่อนเวลาเป็นพิเศษ อาจเป็นเพราะได้ยินว่าในวังเกิดเรื่อง
เซี่ยถิงโจวเงยตาขึ้นมองไปทางบันไดแวบหนึ่ง เสิ่นอวี๋ยังคงยืนอยู่ใต้ชายคาเช่นเดิม ไม่ได้ยืนร่วมแถวกับขุนนางบุ๋นบู๊
เขาก้าวเท้าเดินขึ้นไปข้างหน้า “ใต้เท้าสือ”