ตอนที่ 172 ต่างฝ่ายต่างหลอกลวง

ทุกการเคลื่อนไหวล้วนออกมาจากสัญชาตญาณ

นางยื่นมือออกไปหมายจะคว้าเชิงชายคาพระราชวังไว้ ทว่าข้อมือกลับถูกกระชากแน่นขึ้นมาทันที ทิศทางที่ร่างกำลังร่วงลงนั้นก็หยุดชะงัก

เสิ่นอวี๋เงยหน้าขึ้นมอง นักฆ่าคนนั้นใช้มือหนึ่งยันชายคา อีกมือหนึ่งกำนางไว้แน่น มือที่กำนางอยู่นั้นผอมซูบผิดปกติ

เขาหันหลังให้พระจันทร์ ทำให้นางมองไม่ชัดใบหน้าของนักฆ่า รู้สึกเพียงว่ามีดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองนางอย่างลึกซึ้ง

เสิ่นอวี๋เอ่ยเสียงสั่น “เจ้า...”

กระเบื้องไพฑูรย์ร่วงลงกระทบพื้นแตกกระจาย

“ทางนั้น!” องครักษ์วังได้ยินเสียงก็ไล่ตามมา

“เจ้ารีบไปเถิด” เสิ่นอวี๋กล่าว

นักฆ่าฉวยนางกระชากขึ้นมาอย่างแรง เสิ่นอวี๋ก็ตกลงบนชายคา

นักฆ่าไม่แม้แต่จะมองอีกสักตา ก็หันหลังจากไป