กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็ก้าวออกจากแถว กล่าวว่า “เสด็จพ่อ ท่านน้าฝึกสอนลูกอยู่เนืองนิจให้ขยันในราชการและรักประชาชน ลูกเห็นว่าคดีนี้มีข้อกังขาหนัก เขาคงไม่ใช่คนเช่นนั้น”
ชั่วอึดใจเดียว ภายในโถงใหญ่เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
หลี่จิ้นเฉิงก้มศีรษะ รักษาท่าทีเดิมไว้ เขามองไม่เห็นฮ่องเต้ถงซวี่ เพียงรู้สึกว่ามีสายตาคมกริบทอดลงมาบนกระหม่อมของตน
เขาเสียใจแล้ว เขาไม่ควรเอ่ยปากเช่นนี้
ทุกคนรู้ดีว่าเซวียนผิงโหวเป็นท่านน้าของเขา เซวียนผิงโหวเกิดเรื่องก็เท่ากับเขาเสียอำนาจ
เหงื่อเย็นผุดขึ้นมาเปียกชุ่มหลังของเขา
ฮ่องเต้ถงซวี่เอ่ยขึ้นมาทันที “บนโถงใหญ่มีแต่กษัตริย์และขุนนาง ไม่มีบิดากับบุตร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงท่านน้าอะไรนั่น”