กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋ชำเลืองมองเซี่ยถิงโจวโดยไม่แสดงสีหน้า
เซี่ยถิงโจวไม่ปริปาก
หลี่จี้เฟิงเอ่ยอีก “เจ้าไม่ได้ตามหาตาแก่ที่มีไฝอยู่หรือ ไปกรมอาญาเสียสิ”
เซี่ยถิงโจวเอียงศีรษะเล็กน้อย “ผู้ใดบอกเจ้าว่าข้ากำลังตามหาตาแก่นั้น”
“ไม่นับข้าเป็นพวกเดียวกันหรืออย่างไร” หลี่จี้เฟิงชี้นิ้วมาที่เขา “เห็นภาพวาดกันหมดแล้ว”
“ภาพวาดนั้นข้าเป็นคนสั่งให้วาดเอง” เสิ่นอวี๋รับคำ “ก่อนหน้านี้ในจวนถูกโจรขึ้นบ้าน ข้าเผชิญหน้ากับโจรผู้นั้นครั้งหนึ่ง ภายหลังตามหาอยู่พักหนึ่ง หาไม่พบก็แล้วไป หากเจ้าไม่เอ่ยขึ้น พวกเราก็ยังนึกไม่ออกถึงคนผู้นี้”
ในยามที่ยังหยั่งมายาและรูปธรรมไม่ออก หลี่จี้เฟิงยังไว้ใจไม่ได้ องค์ชายทั้งหลายนั้น ผู้ใดก็ล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้น