กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋หาโรงน้ำชาที่ใกล้ที่สุดในถนนหย่งหนิง แล้วรออยู่ถึงสองชั่วยามกว่า
กร๊าง——
เซียวชวนเข้ามาในห้องส่วนตัว ปิดประตูลง “ในที่สุดก็จับได้เสียที”
เสิ่นอวี๋รินชาให้เขา “นานนัก”
“ไอ้เวรเซวียนผิงโหวช่างเจ้าเล่ห์นัก” เซียวชวนปลดดาบวางบนโต๊ะ เงยหน้าดื่มชารวดเดียวจนหมดถ้วย ยังรู้สึกกระหาย จึงรินให้ตนเองอีกถ้วย
“เซวียนผิงโหวออกไปก่อน ข้ารอถึงสองชั่วยาม หากไร้ความอดทนสักหน่อยก็คงปล่อยให้มันหนีไปแล้ว”
“คนเล่า” เสิ่นอวี๋ถาม
“คุมตัวกลับไปที่กองบัญชาการทหารห้าเขตนครแล้ว” เซียวชวนกล่าว “ข้าเจตนาไม่ลงมือที่หน้าประตู ติดตามไปเงียบ ๆ ตลอดทาง ลงมือตอนที่พวกมันเตรียมฆ่าปิดปาก เจ้าลองเดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น”