กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขอบฟ้าเริ่มปรากฏแสงเรืองรองราง ๆ เสิ่นอวี๋รู้ตัวว่านางไม่อาจอยู่ต่อไปได้อีก
หลังคาพระราชวังต้องห้ามล้วนเป็นกระเบื้องไพฑูรย์สีเหลืองสด นางในชุดพรางราตรีหนึ่งชุดยังซ่อนตัวในความมืดได้ แต่เพียงฟ้าสว่างก็จะเด่นชัดทันที
นางชำเลืองมองไปทางประตูวัง แล้วกระโจนลงมา ลงถึงพื้นอย่างเงียบเชียบ ซ่อนกายอยู่หลังเสาต้นหนึ่ง รอจนองครักษ์วังที่ลาดตระเวนแยกย้ายกันไป จึงค่อยย่องออกมาอย่างลับ ๆ
“ผู้ใด!”
เสิ่นอวี๋ตกใจนัก หันกลับไปมอง ร้องในใจว่าไม่ดีแล้ว
คาดการณ์ของคนสู้ฟ้าไม่ได้ ใครจะคิดว่าในแถวองครักษ์วังจะมีผู้หนึ่งหลุดแถวออกมา พอออกมาก็ชนเข้ากันพอดิบพอดี
“มีนักฆ่า!”
เสียงดาบและอาวุธดังขึ้นฉับพลัน องครักษ์วังชักดาบเข้าหาทันที