ตอนที่ 114 ไปกับข้า

มือของเจียงเหลี่ยนจือที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อสั่นระริก ควบคุมความปิติยินดีในใจไว้ได้ยาก

เขาตามหานางมานานจนเกือบสิ้นหวัง นางกลับปรากฏเบื้องหน้าเขาในลักษณะเช่นนี้

ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง เอ่ยเสียงแหบแห้ง “รู้จักขอรับ”

เสิ่นอวี๋กำกริชในมือแน่น มืออีกข้างที่ยันพื้นเริ่มสะสมกำลัง

หากจับตัวพวกเขาไว้เป็นตัวประกันได้สักคน ก็น่าจะหนีออกไปได้

แต่นั่นเป็นแผนสุดท้าย หากจับตัวประกันแล้ว นางก็ไม่อาจอยู่ในจวนอ๋องต่อไปได้ มิฉะนั้นจะทำให้เซี่ยถิงโจวเดือดร้อน

คิดถึงตรงนี้ ในใจนางกลับเกิดความอาลัยขึ้นมาเล็กน้อย

หลี่เจาเหนียนเผยสีหน้าประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเจียงเหลี่ยนจือเสียอาการเช่นนี้

“พวกเจ้าทำความรู้จักกันได้อย่างไร”