ตอนที่ 112 แอบฟัง

ไม่มีเวลาแล้ว

“ข้าต้องไปแล้ว” เสิ่นอวี๋กดเสียงให้ต่ำ

“แม่สาวน้อย” เก๋อเหลียงจี๋เอ่ยขึ้นมาทันใด มองนางอย่างจริงจัง “ฟังข้าสักคำ เจ้าหยุดสืบเสียเถิด หากเจ้าเองก็มาตายเพราะเรื่องนี้ ข้าจะมีหน้าอย่างไรไปบอกท่านพ่อของเจ้า”

เสิ่นอวี๋มองเขาลึกหนึ่งครั้ง ไม่เอ่ยสักคำ เดินมุ่งไปยังสุดทางคุกอันมืดมัว

นางเพิ่งยืนมั่นที่ประตู ก็มีคนกลุ่มหนึ่งรีบเดินมา ผู้ที่นำทางข้างหน้าคือคนของศาลต้าหลี่ ข้างหลังคือองครักษ์เสื้อแพรในเครื่องแบบปลาบิน

ยังดีที่คนที่นำทางอยู่ประตูหน้าไม่ใช่จั่วจง รองเจ้ากรมศาลต้าหลี่ มิฉะนั้นนางต้องถูกจำได้แน่

เสิ่นอวี๋ยังไม่ทันคิดละเอียด ผู้นำกลุ่มก็เดินมาถึงตัว เห็นเจ้าหน้าที่คุมคุกแล้วชะงัก “เหตุใดเจ้าก็อยู่ที่นี่ด้วย?”