กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยฉุนหลี่โบกมือเรียกองครักษ์ข้างล่าง “เร็วเข้า ๆ เอาของมาให้ข้า”
เขาออกแรงยกห่อผ้าขึ้นวางบนกำแพงเรือน หายใจหอบหนึ่งครั้งแล้วกล่าว “อย่าหาว่าพี่น้องไม่คิดถึงเจ้าเลย ข้าอ่านเองแล้ว คนอื่นอยากยืมข้าก็ไม่ให้ คิดถึงแต่เจ้า”
เสิ่นอวี๋ยื่นมือออกไปข้างหนึ่ง “ห่อใหญ่ขนาดนี้ ล้วนเป็นอะไรหรือ”
เผยฉุนหลี่ยิ้มชั่วร้ายตอบนาง “ของดี มีฉบับเดียวหายากหลายเล่มเลย”
เสิ่นอวี๋ไม่คิดว่าเผยฉุนหลี่จะเป็นผู้อ่านหนังสือมากขนาดนั้น “ข้าไม่มีเวลาอ่านหนังสือมากขนาดนั้น”
เผยฉุนหลี่ไม่ใส่ใจ “รับไป”
เห็นเสิ่นอวี๋ยื่นมือเพียงข้างเดียว เผยฉุนหลี่ออกเสียง “หึ” แล้วกล่าวอีก “สองมือ”