กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยถิงโจวเดินออกจากโถงใหญ่ รู้สึกเพียงว่าท้องพระโรงแห่งนี้ ต้าโจวแห่งนี้ เน่าเละไปหมดสิ้นแล้ว
เขายืนอยู่กับที่มิได้ไป เพราะไม่รู้ว่าจะบอกกล่าวกับนางอย่างไร การวิ่งเต้นทั้งหนหนึ่งกลับได้ผลเช่นนี้
เสิ่นอวี๋มิได้นอนตลอดคืน ซีเฟิงคอยเกลี้ยกล่อมให้นางกลับไปรอ แต่นางไม่ฟัง คอยอยู่ด้านนอกถนนหย่งหนิงตลอด
ขุนนางในราชสำนักพากันแยกย้ายจากไป ผ่านไปอีกครู่ใหญ่ เซี่ยถิงโจวจึงปรากฏตัวที่ประตูกวงหัว
เซี่ยถิงโจวไม่แสดงสีหน้ามาแต่ไหนแต่ไร แต่เสิ่นอวี๋มองออกจากสีหน้าของเขาว่าเรื่องวันนี้ไม่ราบรื่น
เซี่ยถิงโจวเข้ามาใกล้ “เหตุใดไม่กลับไป?”
“ไม่วางใจ” เสิ่นอวี๋กล่าว
เซี่ยถิงโจวพยักหน้า “ขึ้นรถแล้วค่อยพูด”