ตอนที่ 67 หนังสือรับสารภาพ

เหลียงเจี้ยนฟางมองไป คนที่ประตูเขย่ากลอนประตูคุกเล็กน้อย แล้วก้าวเข้าไปในห้องขัง

วันนี้เสิ่นอวี๋สวมเสื้อผ้าของผู้คุมคุก เหลียงเจี้ยนฟางเกือบจำไม่ได้ พอมองเห็นชัดว่าเป็นผู้ใดก็รีบกระโจนลงจากเตียง

“คิดได้แล้ว คิดได้แล้ว!” ตั้งแต่ยามเช้าที่เห็นหนูตายตัวนั้น ทั้งวันเหลียงเจี้ยนฟางไม่กล้ากินไม่กล้านอน ในที่สุดก็รอจนคนมา

เสิ่นอวี๋ทอดตาจ้องเขา “ว่ามา”

“เรื่องนี้ยาวนัก” ลูกตาของเหลียงเจี้ยนฟางกลิ้งไปมา “ขอบังอาจถาม ท่านพ่อหนุ่มผู้นี้มีวิธีใดให้ข้ารักษาชีวิตไว้ได้หรือไม่”

คนเจ้าเล่ห์อย่างเหลียงเจี้ยนฟาง ก่อนเอ่ยปากต้องคว้ายันต์คุ้มครองชีวิตไว้ก่อนเสมอ