กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋คิดอยู่นานก็ยังคิดไม่ออกว่าเซี่ยถิงโจวกำลังงอนเรื่องอันใดกันแน่ สรุปว่าจนเข้าจวนอ๋องแล้ว เขาก็ยังไม่เอ่ยกับนางอีกแม้แต่คำเดียว
อยู่ ๆ ก็เย็นชาจนเหมือนถูกผนึกน้ำแข็งไว้เช่นนี้
พอถึงบ่าย ฉางหลิวจับผิดสังเกตได้ จึงยืนอยู่ใต้ชายคาแล้วใช้แขนคล้องคอซีเฟิง
ฉางหลิวยังโตไม่เต็มที่ อีกไม่กี่เดือนจึงจะสิบห้า ร่างกายสูงกว่าไหล่ซีเฟิงไม่เท่าไร
ซีเฟิงถูกเขาคล้องจนต้องก้มตัวลง กดเสียงคำรามว่า “เจ้าทำอะไร?”
ฉางหลิวโน้มเข้าไปใกล้หูเขา ถามว่า “ท่านซื่อจื่อเป็นอะไรไปหรือ? ตอนที่กลับมาก่อนหน้านี้ สืออวี่เดินตามหลังเขาพูดอยู่ แต่เขาก็ไม่สนใจผู้ใดเลย”
“ไม่ทราบ”