กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขันทีในวังเดินไปไม่กี่ก้าว ก็หันไปทางรถม้าเอ่ยว่า “ใต้เท้าซื่อจื่อ ผู้น้อยมาแจ้งคำสั่งขอรับ ฝ่าบาททรงทราบว่าท่านซื่อจื่อมาแล้ว ยามดึกเช่นนี้ จึงมีพระบัญชาให้บ่าวมารบเชิญท่านซื่อจื่อเข้าวังเสวยพระกระยาหารตามทางขอรับ”
เซี่ยถิงโจวเปิดม่านรถออก มองเห็นผู้มาเป็นลูกบุญธรรมของเต๋อฝู ผู้ถือตราฝ่ามือแห่งสำนักซือหลี่เจียน อีกทั้งมีสายตาผู้คนมากมาย คำพูดนี้คงไม่น่าเป็นเท็จ
เขาหันไปทางเสิ่นอวี๋เอ่ย “เจ้ากับฉางหลิวก่อนกลับไป”
เสิ่นอวี๋ถาม “แล้วท่านเล่า”
“ฉางหลิวจะส่งเจ้ากลับไปแล้วมารับข้า เขารู้ว่าจะจัดแจงอย่างไร”
ต้องให้ฉางหลิววิ่งไปวิ่งมาอีก เสิ่นอวี๋รู้สึกเกรงใจ “ให้ข้ากลับเองเถิด ให้ฉางหลิวตามท่านไปดีกว่า”
เซี่ยถิงโจวมองนางแวบหนึ่ง “ในจวนอ๋อง เจ้าพูด หรือข้าพูด”