กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหลียงเจี้ยนฟางหวั่นไหวอยู่ครู่หนึ่ง อดทนความเจ็บ กัดฟันแน่นไม่ปริปาก
เสิ่นอวี๋กล่าว “ตัวตายตัวแทนของเจ้าถูกองครักษ์เมฆาครามคุมตัวส่งเข้าเมืองหลวงตามเส้นทางเดิม เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้มันเป็นเช่นไร”
เหลียงเจี้ยนฟางจ้องเขม็งใส่เขา
“มันยังมีชีวิตไปไม่ถึงอี้อัน ถึงขุนเขาหลงจิ่งในอำเภอหวยถังก็ถูกหินทับจนแหลกเป็นเนื้อบด ฝ่ายนั้นใช้ทัพนักรบมรณะกว่าหนึ่งร้อยคน” เสิ่นอวี๋หยุดครู่หนึ่ง แล้วถาม “เจ้าว่า นายท่านของเจ้ารีบให้เจ้าตายสักเพียงใด”
เหลียงเจี้ยนฟางเบิกตาโพลงจนหางตาแทบฉีก เสิ่นอวี๋ดึงผ้าในปากเขาออก