กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามอิ๋นห้าเค่อ ระฆังรุ่งอรุณดังก้อง
ฟ้ายังไม่สว่าง ประตูเมืองสิบสองบานทั้งสี่ทิศของเซิ่งจิงเปิดอ้ากว้าง
ม้าดีหลายตัวควบเข้าไปในเมือง มุ่งตรงไปยังจวนเป่ยหลินอ๋องที่ตลาดตะวันออก
ผู้มาก็ลงจากม้าที่หน้าประตูจวนอ๋อง ถูกองครักษ์นำตัวไปยังห้องหนังสือของเซี่ยถิงโจว
เร่งรี่มาตลอดคืนจนเหงื่อบาง ๆ ชุ่มกาย องครักษ์หัวหน้าปาดเม็ดเหงื่อบนหน้าผาก ก้าวเท้ายาว
“เพิ่งยามห้าเอง เกรงว่าจะรบกวนการพักผ่อนของซื่อจื่อ พวกข้ารอให้ซื่อจื่อตื่นก่อนแล้วค่อยรายงานก็ได้”
องครักษ์ผู้นำทางกล่าว “ซื่อจื่อยังไม่หลับมาตลอด”
ผู้นั้นฟังไม่เข้าใจ ยังไม่ทันถาม องครักษ์ก็กล่าวอีก “เพิ่งกลับจากหอจุ้ยอวิ๋น เหล้ายังไม่สร่างเลย”
“ในเมืองหลวงเกิดเรื่องใหญ่หรือ”