กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“คุณชาย คนมาแล้วเจ้าค่ะ” แม่เล้ากล่าวอยู่นอกประตู
เซี่ยถิงโจวเงยคิ้วขึ้น ชายบำเรอทยอยกันเข้ามาในห้อง ประมาณหกเจ็ดคน ยืนเรียงเป็นแถวอยู่ในห้องโถง
แม่เล้ารู้ว่าท่านผู้นี้ช่างเลือก แต่ก็จับใจความความคิดและความชอบของเขาไม่ได้แน่ชัด จึงได้แต่คัดสรรมาทุกแบบให้ครบ
บ้างร่างกายสูงใหญ่กำยำ บ้างเป็นบัณฑิตอ่อนแอ……
สายตาของเซี่ยถิงโจวหยุดอยู่ที่คนหนึ่งนานกว่าคนอื่นถึงสองลมหายใจ ชายบำเรอผู้นั้นร่างไม่สูง ผิวขาวผ่องงดงาม ใบหน้าเล็กเรียว
แม่เล้าเป็นคนรู้กาลเทศะ ผลักชายบำเรอผู้นั้นเบา ๆ “คุณชายกำลังมองเจ้าอยู่ รีบไปเสียสิ”
ชายบำเรอค่อย ๆ ก้าวเข้ามา “คุณชาย”
เซี่ยถิงโจวมองเขา พินิจตั้งแต่หัวจรดเท้า