กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ก๊อก ๆ——
“ซื่อจื่อ บ่าวตักน้ำมาแล้วเจ้าค่ะ”
เซี่ยถิงโจวราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน เอ่ยเสียงดัง “วางไว้ที่หน้าประตู แล้วตักน้ำอุ่นมาอีกถังหนึ่ง กับผ้าเช็ดหน้า”
“เจ้าค่ะ”
เสียงฝีเท้าของสาวใช้ค่อย ๆ ห่างออกไป เซี่ยถิงโจวเปิดประตูยกกาน้ำ ซีเฟิงกับฉางหลิวพอดีเดินเข้ามาในลานเรือนในยามนี้
เซี่ยถิงโจวกวาดตามองทั้งสอง ไม่เอ่ยสักคำ สะบัดมือปิดประตูห้องลง
แววตานั้นมืดมนเย็นชา ซีเฟิงกับฉางหลิวสบตากัน ต่างยืนอยู่คนละข้างตรงหน้าประตู
ฉางหลิวถามเบา ๆ “เกิดเรื่องอันใดขึ้น”
ซีเฟิงหน้าตึง “ไม่รู้”
ฉางหลิวคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว “หรือว่าโบยคนแล้วตัวเองกลับสำนึกเสียใจ”